Horoskop astrologiczny, zwany również kosmogramem, jest zapisem pozycji planet (także Słońca i Księżyca) znajdujących się w określonym miejscu nieba, w stosunku do położenia geograficznego miejscowości urodzenia (pozycji Ziemi w jej dobowym obrocie dookoła własnej osi), oraz w relacji czasowej (godzina urodzenia).

Przykładowy horoskop

Słońce wraz z planetami i Księżycem porusza się po drodze, która jest wycinkiem nieba. Droga ta zwie się zodiakiem (z grec. zwierzyniec). Podzielna jest na dwanaście równych części, zwanych znakami zodiaku, ale nie są one powiązane z gwiazdozbiorami o tej samej nazwie. Znak zodiaku Barana jest umownym miejscem na niebie, w którym rozpoczyna się wiosenne zrównanie dnia z nocą (Słońce wchodzi w znak Barana). Położenie gwiazdozbioru Barana jest przesunięte w stosunku do "znaku" Barana o ok. 30°, na skutek zjawiska astronomicznego zwanego precesją dnia równonocy, czyli bardzo powolnego cofania się wiosennego zrównania dnia z nocą w stosunku do gwiazdozbiorów. Dlatego tak naprawdę wiosna nie zaczyna się w gwiazdozbiorze Barana, lecz Ryb, a za kilkadziesiąt lat zaczynać się będzie w gwiazdozbiorze Wodnika. Dlatego znak zodiaku Barana i gwiazdozbiór pod tą nazwą to zupełnie inne rzeczy.
 Współczesna astrologia nie zajmuje się gwiazdami, gdyż ich wpływ z punktu widzenia nowoczesnej astrologii jest nieistotny. Zodiak to tylko przestrzeń i droga: umowna i symboliczna, więc odnoszenie jej do gwiazdozbiorów jest błędem.

Zjawisko precesji tworzy pojęcie er astrologicznych. Do narodzin Chrystusa żyliśmy w erze Ryb. Od dwóch tysięcy lat znajdujemy się w erze Ryb, by już niedługo wejść w erę Wodnika, na przedpolu której właśnie się znajdujemy.
Prawdziwy horoskop astrologiczny zawiera także układ tzw. domów astrologicznych, czyli dwunastu sektorów, które mają swoje odniesienie do dwunastu znaków zodiaku. Domy są bardzo osobistą i indywidualną sferą doświadczeń  przynoszonych przez życie, mają także znaczenie praktyczne dla posiadacza horoskopu. 

Układ domów, a co z tym idzie cały horoskop, przecinają cztery główne linie tworząc tzw. "kąty", z których najważniejszy to ascendent. Jest to znak zodiaku, który znajdował się na wschodnim horyzoncie w momencie urodzenia. Ascendent obok znaku Słońca tworzy parę najważniejszych elementów składowych horoskopu i posiada ogromne znaczenie dla wizerunku własnego człowieka.

Kosmogram zawiera również tabelę aspektów. Są to odległości kątowe pomiędzy planetami i głównymi liniami horoskopu.
 Niektórzy astrolodzy używają w swojej praktyce mniej istotnych elementów takich jak: planetoidy, gwiazdy stałe, planetkę Hiron, dodatkowe współrzędne astronomiczne- deklinację i rektascencję, węzły księżycowe, zaćmienia, zodiak gwiazdowy i inne.

Horoskop urodzeniowy- radix (z łac. korzeń), stanowi podstawę do tworzenia prognoz i stosowania wielu różnych technik interpretacyjnych. W połączeniu z innymi kosmogramami umożliwia porównawcze badanie związków partnerskich (astrologia porównawcza- synastria).