Zaraz po przebudzeniu nastawiasz głośną muzykę? Chodzisz z walkmanem na uszach? Żeby nie słyszeć hałasu, słuchasz swojej ulubionej muzyki na full? Odgradzasz się od świata ścianą dźwięków? A może po prostu boisz się... ciszy?



Czy to jakaś choroba? We wszystkich miejscach gdzie przebywają nastolatki jest bardzo głośno. Próg tzw. przyjemnego słyszenia mieści się w granicach 40-60 decybeli, tym czasem muzyka która płynie ze słuchawek do Twoich uszu przekracza poziom 90-100 decybeli, co można porównać z dźwiękiem młota pneumatycznego. Jeszcze większy hałas panuje na dyskotece, gdzie muzyka, po prostu ogłusza. Słuchanie głośnej muzyki, często prowadzi do okropnych konsekwencji takich jak utrata słuchu.


Najbardziej narażeni są dzieci i młodzież, których aparat słuchowy jest jeszcze delikatny i wrażliwy. Skutki katowania się heavy metalem mogą ujawnić się po wielu latach. Wtedy walkmana trzeba będzie zastąpić... aparatem słuchowym! Utrata słuchu jest częstą przypadłością muzyków, zwłaszcza rockowych.

Muzyka to zespół różnych drgań wibracji. Rządzi nią rytm. Rytmiczne jest także bicie naszego serca ruch każdej komórki. Rytm "normalnej muzyki" to ok. 60-80 uderzeń na minutę, co jest zgodne z rytmem naszego ciała i serca. Jeśli rytm muzyki, jest szybszy, przyśpiesza pracę także naszych mięśni sercowych. Podczas słuchania głośnej i szybkiej muzyki czujesz się jak maratończyk, który biegnie do mety.